Ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Ιστορίας

Έχοντας διαβάσει και τη νέα λαμπρή ανακοίνωση του μητροπολίτη Μόρφου, σχετικά με τη λειτουργία των ναών μέσα στα όρια της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας του, μία ανακοίνωση που συνεχίζει ακόμη πιο συγκινητικά την έως τώρα Ορθόδοξη και λεβέντικη στάση του απέναντι στη λεγόμενη πανδημία και τους καθεστωτικούς μεγαλεμπόρους της, έπεσε το μάτι μου και σε σχόλιο διαδικτυακού φίλου (σε κάποιο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης), που αναρωτιόταν γιατί κανένας άλλος μητροπολίτης σε Ελλάδα και Κύπρο δεν τον ακολουθεί. Για ποιον λόγο τον έχουν αφήσει μόνο του. Και το ίδιο είμαι σίγουρος ότι αναρωτιούνται πολλοί ακόμη.

Δεν είναι όμως και τόσο δύσκολη η απάντηση. Όχι μόνο δείχνει σχεδόν απίθανο το να βρεθούν κάποιοι να τον ακολουθήσουν, αλλά είναι προφανές ότι οι πλείστοι τουλάχιστον εξ αυτών είναι και εκνευρισμένοι μαζί του. Πιθανότατα και έξαλλοι. Πιθανότατα τον αντιπαθούν, ίσως κάποιοι και να τον…μισούν θανάσιμα. Γιατί; Γιατί πολύ απλά ο Νεόφυτος – και ας μου επιτραπεί η λαϊκή έκφραση – τους «χαλάει την πιάτσα». Θεωρώ βέβαιο ότι πολλοί θα εύχονταν να μην υπήρχε ποτέ, αλλά και τώρα που υπάρχει, ότι εύχονται να εξαφανιστεί από το προσκήνιο, να φύγει από τη μέση, να παταχθεί, να εξαναγκαστεί σε σιωπή. Ο Νεόφυτος είναι ένα ενοχλητικό αγκάθι που τους ελέγχει, είναι η τύπτουσα φωνή της δικής τους αμβλυμένης ή κοιμισμένης συνείδησης. Η φωνή που τους ελέγχει, έμμεσα αλλά τόσο σκληρά και επίμονα, για όσα οι ίδιοι έκαναν ή μάλλον δεν έκαναν εδώ και τόσους μήνες. Για όσα αμέλησαν, για όσα αδράνησαν, για όσα πρόδωσαν.

Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους πλέον πωρωμένους (εκεί δεν το συζητούμε καν), που στο κάτω-κάτω δεν ξέρουμε και ποια ακριβώς συνείδηση – έστω και αμβλυμένη – τους έχει απομείνει, ώστε να…δύναται να ελεγχθεί κιόλας. Όχι, δεν το λέω ούτε για τους Ιερώνυμους, ούτε και για τα άλλα πρωτοπαλίκαρα των κλειδωμένων εκκλησιών, τους γνωστούς πλέον εμμανείς ψευτοθεολογούντες της μάσκας και διαπρύσιους συνοδοιπόρους του καθεστώτος. Δεν το λέω ούτε για τους άθεους, ούτε για τους μασόνους ιεράρχες (γιατί μην αμφιβάλλετε ότι υπάρχουν και αρκετοί τέτοιοι). Το λέω πιο πολύ για εκείνους που ακροβατούν ακόμη ανάμεσα στην αίσθηση του χρέους και τον φόβο της καθεστωτικής δίωξης. Το λέω και για εκείνους που μέσα τους δεν συμφωνούν, αλλά βασικά απέμειναν να ψελλίζουν κάποια λόγια αντίδρασης μονάχα στα ψιθυριστά, ενώ οι συνθήκες – συνθήκες πασιφανούς διωγμού και πρωτοφανούς βεβήλωσης – απαιτούν άλλη στάση πλέον, πιο παλικαρίσια και ξεκάθαρη. Το λέω φυσικά και για τους άλλους, τους θεωρούμενους ως παραδοσιακούς, αυτούς που δεν είχαν ποτέ συνδέσει το όνομά τους με οικουμενιστικά λύματα και μεταπατερικές πλάνες (αλλά το αντίθετο), τώρα όμως μας έχουν γυρίσει την πλάτη κι αυτοί και πλέουν μαζί με το ρεύμα του αιώνος τούτου.

Για όλους αυτούς το λέω. Και επειδή ξέρω ότι υπάρχουν κάποιοι ανάμεσά τους που έχουν ακόμη συνείδηση, ας ευχηθούμε (και βασικά ας προσευχηθούμε) ο έλεγχός της από το παράδειγμα του μητροπολίτη Μόρφου να λειτουργήσει, με τη χάρη του Θεού, ως καμπανάκι αφύπνισης. Να μην τους φέρει εγωϊστικό εκνευρισμό (επειδή κάποιος τολμά και κάνει αυτό που δεν τολμούν οι ίδιοι, ενώ θα έπρεπε). Αλλά να τους φέρει ανάνηψη και αγωνιστικό φρόνημα, ώστε αυτό το παράδειγμα να το ακολουθήσουν και εκείνοι.

Πολύ δύσκολα πράγματα βέβαια αυτά, ουδείς αντιλέγει. Γιατί ακριβώς η οδός που έχει επιλέξει ο Νεόφυτος είναι στενή και τεθλιμμένη και ανηφορική. Ποιος τους είπε όμως, όταν ανέλαβαν έναντι του Θεού την ιερή αποστολή και τη δέσμευση να οδηγήσουν ως ποιμένες το λογικό ποίμνιό Του μέσα από τις θύελλες και τις στενωπούς του κόσμου τούτου, ότι θα ήταν εύκολο; Έχουν καθήκον και ευθύνη απέναντι στον λαό. Και η ευθύνη τους δεν είναι να μας κουνάνε το δάχτυλο, σαν τους λοιμωξιολόγους του καθεστώτος, μήπως και αθετήσουμε κάποιο από τα υγειονομικά μέτρα, ούτε να μας τρομοκρατούν μήπως και…πεθάνουμε, ενώ την ίδια ώρα στα πνευματικά θέματα λειτουργούν ως νανουριστές και υπνωτήρες. Άλλου είδους είναι η ευθύνη τους. Ελπίζουμε κάποιοι να το θυμηθούν έστω και τώρα…

Πηγή:

https://www.exapsalmos.gr/2020/12/11/ena-lampro-paradeigma-pros-mimisi/

 

Αυστριακός βουλευτής έκανε τεστ κορονοϊού σε αναψυκτικό μεσα στην βουλή και βγήκε θετικό!!!!!!!!!!!

 Πηγή:

https://www.youtube.com/watch?v=ivBbZ8Ab3bI 

Μόρφου Νεόφυτος: Τα περιοριστικά μέτρα είναι μέτρα προορισμένα για να αποτύχουν

 

Όλα αὐτά, γιὰ νὰ ὁδηγήσουν τὸν κόσμο οἱ ἄνθρωποι τῆς «Νέας Τάξης Πραγμάτων» στὴν κατάσταση νὰ ἐκλιπαρεῖ γιὰ τὸ «θαυματουργικὸ ἐμβόλιο»

Η εγκύκλιος του Μητροπολίτου Μόρφου που απέστειλε σήμερα προς το ποίμνιο του για της ακολουθίες και τα Μυστήρια κατόπιν των (σημ.: Κυπριακών) κυβερνητικών μέτρων.

Εγκύκλιος στις 9-12-2020:

Τέλεση τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καὶ Μυστηρίων στοὺς ναούς μας κατόπιν τῶν νέων μέτρων ποὺ ἐξήγγειλε ἡ Κυπριακὴ Κυβέρνηση γιὰ ἀντιμετώπιση τοῦ κορωνοϊοῦ

Μὲ ἀφορμὴ τὰ νέα περιοριστικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλε σήμερα, 09.12.2020, ἡ Κυβέρνησή μας, ἕνεκα τῆς ἐπισήμανσης αὐξημένων κρουσμάτων τῆς μεταδοτικῆς ἀσθένειας τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ στὴν Κύπρο, καὶ τὰ ὁποῖα ὁμολογουμένως ἦταν ἀναμενόμενα, θὰ ἐπιθυμούσαμε νὰ σᾶς γνωστοποιήσουμε τὰ ἑξῆς, ἀναφορικὰ πρὸς τὸ ἀνωτέρω θέμα.

Ὅπως γράφει καὶ στὴ χθεσινὴ (ἡμερ. 08.12.2020) ἀνοικτὴ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Πρόεδρο καὶ τὰ μέλη τῆς Κυπριακῆς Κυβερνήσεως ὁ ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Ἐπιδημιολογίας καὶ Δημόσιας Ὑγείας στὸ Ἀνοικτὸ Πανεπιστήμιο Κύπρου, δρ. Ἐλπιδοφόρος Σωτηριάδης, «Μετὰ ἀπὸ 8 μῆνες ἐμπειρίας ἀπὸ τὴν διασπορὰ τοῦ κορωνοϊοῦ στὸν πληθυσμὸ τῆς Κύπρου καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν λήψη δεκάδων διαφορετικῶν μέτρων ἐλέγχου, βρισκόμαστε περίπου στὸν ἴδιο σταθερὸ παρονομαστή. Βλέπουμε δηλαδὴ νὰ συνεχίζεται ἡ ἐξάπλωση τοῦ κορωνοϊοῦ στὸν πληθυσμό, ὅπως ἄλλωστε συμβαίνει σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Τὸ φαινόμενο δὲν εἶναι παράξενο, διότι οὐσιαστικὰ ὅποια μέτρα καὶ νὰ λάβουμε, ὁ κορωνοϊὸς θὰ συνεχίσει νὰ διασπείρεται στὸν πληθυσμό, ἰδιαίτερα τώρα τὸν χειμώνα, ποὺ οἱ καιρικὲς καὶ ἄλλες συνθῆκες εὐνοοῦν τὴν μετάδοσή του». Καί, αὐτὰ ποὺ σημειώνει ὁ εἰδικὸς Ἐπιδημιολόγος τῆς Κύπρου ἐπικυρώνουν καὶ ἄλλοι διεθνοῦς κύρους εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, ὅπως ὁ ἐξ Ἑλλάδος Ἐπιδημιολόγος τῆς Ἀμερικῆς δρ. Ἰωάννης Ἰωαννίδης, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Stanford.

Ἐμεῖς, σὲ ὁμιλίες καὶ κηρύγματα ποὺ κάναμε κατὰ τὸ διάστημα τοῦ διαρρεύσαντος «φοβεροῦ ἔτους» 2020, εἴχαμε ἐπανειλημένα ἀναφέρει πὼς τὰ ἀνωτέρω περιοριστικὰ μέτρα εἶναι μέτρα προορισμένα γιὰ νὰ ἀποτύχουν, ὥστε ὁ λαὸς νὰ φθάσει σταδιακὰ σὲ ἀπόγνωση, ἡ κοινωνία σὲ χάος καὶ ὁ συστηματικὰ καλλιεργούμενος ἐκφοβισμὸς νὰ φυγαδεύσει τὴν πίστη. Κι ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ ὁδηγήσουν τὸν κόσμο οἱ ἄνθρωποι τῆς «Νέας Τάξης Πραγμάτων» στὴν κατάσταση νὰ ἐκλιπαρεῖ γιὰ τὸ «θαυματουργικὸ ἐμβόλιο», ποὺ ἑτοίμασαν οἱ ἴδιοι ποὺ δημιούργησαν τὴν ὅλη αὐτὴ κατάσταση. Τὰ ἐμβόλια ὅμως αὐτὰ μὲ τὸ ἐμπεριεχόμενο τεχνητὸ γενετικὸ ὑλικό, πολλοὶ ἐπιστήμονες τῆς παγκόσμιας ἐπιστημονικῆς κοινότητας μᾶς παροτρύνουν νὰ μὴν τὰ λάβουμε, γιατὶ οἱ παρενέργειές τους, ἀργὰ ἢ γρήγορα, θὰ ἀποδειχθοῦν τραγικές, καθὼς δὲν ἔχουν δοκιμασθεῖ ὅπως τὰ λοιπὰ ἐμβόλια τῶν ποικίλων μολυσματικῶν λοιμωδῶν ἀσθενειῶν, ἀλλὰ καὶ γιατὶ θὰ ἀποτελέσουν μία «ψηφιοποιημένη ταυτότητα» —κατὰ τὴν ἔκφραση τῶν ἰδίων τῶν νεοεποχιτῶν ἐφευρετῶν τους—, ποὺ θὰ λειτουργοῦν ὡς μέσα πλήρους ἐλέγχου τῆς ὅλης ζωῆς τῶν ἐμβολιασθέντων. Ἔτσι, ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος καθίσταται πειραματόζωο τῆς «Νέας Τάξης Πραγμάτων», ποὺ μεταξὺ ἄλλων στοχεύει στὴν κατακόρυφη μείωση τοῦ πληθυσμοῦ τῆς γῆς... Καί, γιὰ νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε αὐτὸ ἀμεσώτερα, οἱ πολυμήχανοι Ἄγγλοι ἀποτρέπουν τὶς ἔγκυες γυναῖκες καθὼς καὶ ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ τεκνοποιήσουν στὸ μέλλον νὰ ἐμβολιασθοῦν μὲ αὐτά. Ὁ δὲ Πρόεδρος τῆς Κίνας, προχωρημένος Νεοταξίτης, εἰσηγήθηκε πρόσφατα στὴ Σύνοδο τῶν G20 τὸ χάραγμα τῶν πολυπληθῶν πολιτῶν του μὲ τὸ κώδικα QR γιὰ διευκόλυνση στὸν ἄμεσο γενικὸ ἔλεγχό τους. Ἐπειδὴ ἀποτολμοῦμε καὶ τὰ ἀναφέρουμε αὐτά, μερικοὶ μᾶς ἀποκαλοῦν «συνομωσιολόγους». Ἐὰν ἐμεῖς εἴμαστε «συνομωσιολόγοι», τότε ποιοί εἶναι οἱ συνομῶτες εἰς βάρος τῆς ἐλευθερίας, ποὺ ὁ Θεὸς δώρησε στὴν εἰκόνα Του, τὸν ἄνθρωπο;

Μᾶς ἐμποιεῖ ἰδιαίτερη ἐντύπωση, ποὺ ἡ Κυβέρνηση στὰ ἀνωτέρω μέτρα/διατάγματά της, ἐξισώνοντας τοὺς χώρους τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας μὲ τὰ τεμένη, τὰ μπάρ, τὶς ταβέρνες, τὰ ἑστιατόρια καὶ λοιποὺς χώρους ἑστίασης, ἐπιβάλλει ἐξίσου τὸν ἀποκλεισμὸ προσέλευσης τῶν πολιτῶν. Αὐτὰ βεβαίως τὰ μέτρα θεωροῦμε πὼς θὰ ἐπιταχύνουν τὴν αὔξηση τῆς ἀνεργίας καὶ πτώχευσης, τῆς ἤδη βεβαρυμένης ψυχοπαθολογίας τῶν πολιτῶν καὶ ἀρχίζει νὰ διαφαίνεται ἡ προφητευθεῖσα ἔλλειψη τροφίμων, εἰδῶν βασικῆς ἀνάγκης καὶ καυσίμων.

Οἱ ἐναγώνιες εἰσηγήσεις κλήρου καὶ πιστοῦ λαοῦ δὲν εἰσακούσθηκαν, καὶ δυστυχῶς, σὲ ἄκρα ἀντίθεση αὐτοῦ ποὺ σημαίνει ἐννοιολογικά, θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ὁ «ἐκκλησιασμός» —δηλαδὴ ἡ συνάθροιση ἐπὶ τὸ αὐτὸ κλήρου καὶ λαοῦ πρὸς δοξολογίαν Θεοῦ—, τώρα ἐπιβάλλεται νὰ τελεῖται «χωρὶς τὴν παρουσία πιστῶν». Κι αὐτὰ σὲ μία περίοδο νηστείας, κατὰ τὴν ὁποία ὁ πιστὸς λαὸς ἀγωνίζεται ἰδιαίτερα πνευματικὰ καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ ἐκκλησιάζεται καὶ νὰ κοινωνεῖ τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων πιὸ τακτικά. Καὶ ἀφήνουμε ἔτσι τὶς ψυχὲς ἀτροφικὲς γιὰ τὴν ἀμφιλεγόμενη προστασία τῆς σωματικῆς ὑγείας, ποὺ δὲν ἐξασφάλισαν τὰ μέτρα τῶν κρατούντων καὶ τῶν συμβούλων τους ἐπιδημιολόγων. Θὰ δώσουμε ὅμως λόγο στὸν Θεὸ γιὰ τὴ συμπεριφορά μας αὐτή. Ἐπιλέξαμε τὴν «ὑγειονομικὴ λογικὴ» τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἀφήσαμε τὰ ἔργα τῆς πίστεως, τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, νὰ γελιοποιοῦνται ἀπὸ ἐπιστήμονες καὶ δημοσιογράφους. Νὰ ὑπογραμμίσουμε ἀκόμη πὼς οἱ σκοτεινὲς καὶ ἑωσφορικές δυνάμεις, ἐπειδὴ δὲν θέλουν τὸν κόσμο νὰ εἶναι πνευματικὰ καὶ σωματικὰ δυνατός, ἔχουν βάλει ὡς στόχο, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Καὶ δὲν θέλουν νὰ μεταλαμβάνουν οἱ πιστοί, γιατὶ γνωρίζουν ὅτι ἡ κατεξοχὴν πνευματικὴ δύναμη τοῦ πιστοῦ εἶναι ἡ κοινωνία τοῦ ζωοποιοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Θεία Λειτουργία, δηλαδὴ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀλλὰ καὶ ὁποιοδήποτε Μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ τελεῖται μὲ τὴ συνάθροιση τῶν πιστῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, μέσα στὸ πλαίσιο τῆς λατρείας τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀκολουθώντας τὴν θεοπαράδοτη ἐντολὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶπε, «τοῦτο (τὸ Μυστήριο τῆς Εὐχαριστίας) ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν», καθὼς καὶ τὴν ἀνέκαθεν λειτουργικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας, δὲν μποροῦν νὰ ὑποβιβαστοῦν καὶ νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἁπλὲς συναθροίσεις ἀνθρώπων. Καὶ ἡ Θεία Κοινωνία, αὐτὸ δηλαδὴ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας, ποὺ μυστικὰ ἀλλὰ πραγματικὰ θυσιάζεται χάριν τῶν πιστῶν σὲ κάθε Θεία Λειτουργία, ὄχι μόνο εἶναι ἀδύνατον νὰ εἶναι μεταδοτικὸ ὁποιασδήποτε μολυσματικῆς-λοιμικῆς ἀσθένειας, ἀλλὰ σὲ ὅσους προσέρχονται σ᾽ αὐτὸ μὲ πίστη καὶ τὴν κατάλληλη προετοιμασία, χορηγεῖ ὑγεία ψυχῆς καὶ σώματος καὶ γίνεται «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον». Ἐπίσης, ἐπισημαίνουμε τὸν πατρικὸ λόγο τοῦ Κυρίου μας σὲ ἀσθενεῖς καὶ ὑγιεῖς, ἁμαρτωλοὺς καὶ δικαίους, «τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω» (Ἰω. 6,37). Ὁ Κύριος δὲν ἀποδιώκει κανέναν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Του, ἀλλὰ δέχεται ὅλους ποὺ προσέρχονται σ᾽ Αὐτόν. Καὶ ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Κυρίου ἰσχύει διαχρονικὰ γιὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ποιμένες καὶ διαδόχους τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, κατεξοχὴν μάλιστα ἐμᾶς τοὺς ἐπισκόπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ὡς ἐκ τῶν ὡς ἄνω, στὰ ὅρια τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου, πληροφορῶ, ὡς ὁ κατὰ τόπον ἁρμόδιος Μητροπολίτης, ὅτι οἱ ἱεροὶ ναοί μας θὰ συνεχίσουν ἀπρόσκοπτα τὴ λειτουργία τους καὶ δὲν θὰ κλείσουν καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπο. Δηλαδή, τόσον οἱ ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ Θεῖες Λειτουργίες, ὅσο καὶ τὰ ἱερὰ Μυστήρια θὰ τελοῦνται κανονικά. Οὔτε κορδέλλες θὰ τοποθετηθοῦν στοὺς σκάμνους, οὔτε οἱοσδήποτε ἱερέας ἢ ἐπίτροπος θὰ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καθορίζει τὸν ἀριθμὸ τῶν εἰσερχομένων στὸν ναὸ πιστῶν, οὔτε καὶ νὰ τοὺς ἀπαγορεύσει τὴν εἴσοδο ἐν ὥρᾳ Ἀκολουθίας.

Ἐὰν ἡ Κυβέρνηση θεσπίζει νόμους γιὰ τὴν περιφρούρηση, ὅπως θεωρεῖ, τῆς σωματικῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχει τὴ δική της ἱερὰ Παράδοση καὶ τοὺς δικούς της νόμους καὶ ἱεροὺς Κανόνες ἐδῶ καὶ δύο χιλιάδες χρόνια, γιὰ νὰ διασφαλίζει καὶ διατηρεῖ τὴν ψυχοσωματικὴ ὑγεία τῶν πιστῶν. Καὶ τονίζουμε ἐν προκειμένῳ τὸ ἀρχαῖο νομικὸ ἔθος τῆς ἀσυλίας τῶν ἱερῶν ναῶν, τῶν χώρων τῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ καταστοῦν χῶροι ἀστυνόμευσης τῶν πιστῶν, τὴ στιγμὴ μάλιστα ποὺ αὐτὴ τὴν ἱερότητα καὶ ἀσυλία σεβάστηκαν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες καὶ ἑτερόδοξοι, καὶ ἀλλόθρησκοι, καὶ κατακτητές... Καὶ νὰ ὑπενθυμίσουμε ἀκόμη ὅτι αὐτὴ ἡ ἀσυλία τυγχάνει σεβαστὴ στοὺς χώρους λατρείας ὅλων τῶν θρησκειῶν. Πολλοῦ γὲ δὴ πρέπει νὰ τυγχάνει στοὺς Ὀρθοδόξους ναοὺς ἑνὸς Ὀρθοδόξου ἀπὸ δισχιλιετίας Χριστιανικοῦ κράτους.

Ἐὰν τὰ ἀνωτέρω, δηλαδὴ ἡ ἀπρόσκοπτη λειτουργία τῶν ναῶν μας θεωρηθεῖ ὅτι ἀντίκειται στὰ σχετικὰ κυβερνητικὰ διατάγματα, τὴν εὐθύνη δὲν θὰ ἔχουν, οὔτε οἱ ἱερεῖς, οὔτε οἱ διάκονοι, οὔτε οἱ ἐκκλησιαστικοὶ Ἐπίτροποι, ἀλλὰ τὴν ἀναλαμβάνω ἐξ ὁλοκλήρου, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνώπιον τοῦ νόμου, ἐγὼ προσωπικά, ὁ Μητροπολίτης σας. Καὶ εἶμαι ἕτοιμος, χάριν τῆς ἀπρόσκοπτης λειτουργίας τῶν ἱερῶν μας ναῶν καὶ τῆς τέλεσης τῶν Ἀκολουθιῶν καὶ Μυστηρίων μας, νὰ παρασταθῶ στὰ δικαστήρια τοῦ κόσμου τούτου.

Πηγή:

https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/6978738_morfoy-neofytos-ta-perioristika-metra-einai-metra-proorismena-gia-na-apotyhoyn

Σχόλιο:

ΑΞΙΟΣ και ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ !!!!!

ΕΔΩ ;;;;;

Αντιπροσωπευτικό της ελληνόφωνης πραγματικότητος το παρακάτω άρθρο του Σωτήρη Τζούμα:

Οι διαφορετικοί κόσμοι δύο Νεκταρίων και οι αντιδράσεις των ολίγων….

 

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Ἡ φθαρμένη πίστη τῆς γενιᾶς μας…

 

ΙΒ΄ Πνευματικὴ σύναξη διαλόγου μὲ τὸν Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο «Ἀνάβοντας τὸν ἀναπτήρα τῶν ἁγίων», ποὺ πραγματοποιήθηκε στὶς 2 Δεκεμβρίου, 2020 στὸν ἱερὸ ναὸ τῶν Ἀγίων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης στὸ χωριὸ Μένικο τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου. Στὶς πνευματικὲς αὐτὲς συνάξεις ὁ Πανιερώτατος ἀπαντᾶ σὲ ἐρωτήσεις τῶν πιστῶν ποὺ τοὺ ὑποβάλλονται εἴτε γραπτῶς εἴτε προφορικῶς, ἐπώνυμα ἢ ἀνώνυμα. Παραγωγή: Rum Orthodox

Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=tKb7VNwU6X4

Νεκτάριος Δαπέργολας: ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΕΣ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΚΑΤΗΦΟΡΟ

 

Ζούμε πλέον σε τέτοια κατάσταση πνευματικής αποστασίας και μαζικής παράκρουσης (κατάσταση που οι εξελίξεις με τη λεγόμενη «πανδημία» δυστυχώς την επιδείνωσε), ώστε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πάρα πολλοί κληρικοί (και επίσκοποι αλλά και ιερείς) έχουν εδώ και καιρό εγκαταλείψει παντελώς το ποίμνιό τους, έχουν πατήσει τους ιερούς όρκους τους, έχουν αναφανδόν προδώσει την αποστολή τους και νοιάζονται μόνο για το πώς θα βρούν λόγους αυτοδικαίωσης, «επιχειρήματα» σύνταξης με τους διώκτες της πίστης μας και επικριτικά σχόλια για όσους τους ελέγχουν και αρνούνται να υποταχθούν στις απαράδεκτες εντολές και και καινοφανείς διδαχές τους.

Κάποιοι μάλιστα έχουν καταντήσει πια μόνιμοι θαμώνες και στα συστημικά Μέσα Μαζικής Eξηλιθίωσης. Και σε μόνιμο φυσικά εξυμνητικό ισοκράτημα των «ειδικών» και του αντίχριστου καθεστώτος, σε συνεχή απόπειρα δικαίωσης των άθλιων εκκλησιομαχικών μέτρων που μας κρατούν αποκλεισμένους από τον Άρτο της Ζωής, σε μόνιμη επίθεση κατά των «ζηλωτών» και των «ακραίων».

Σε περίοπτη θέση ανάμεσά τους και ο συγκεκριμένος ιεράρχης. Και δεν ήταν μόνο το ότι βγήκε προ δύο περίπου εβδομάδων, με άρθρο του, και διατυμπάνιζε πάλι ανερυθρίαστα ότι «καλά έκανε η πολιτεία και έκλεισε τους ναούς», ενώ επιτέθηκε και στους «αρνητές της πανδημίας» μιλώντας για «εγκληματικά κυρήγματα, που άρδευαν αλλοφροσύνη από την εωσφορική τους έπαρση, που τελικά σκότωσε συνανθρώπους τους». Και φυσικά επιτέθηκε και σε όσους αντιδρούν στην οικουμενιστική λαίλαπα και εσχάτως και στο όνειδος των κλειδωμένων ναών, μιλώντας για πρώην «λογικά πρόβατα που η ευσεβιστική αλλοφροσύνη τα μετέτρεψε σε απρόβλεπτα ερίφια που θέλησαν να υποκαταστήσουν τους ποιμένες. Ενώ ο ίδιος ο Θεός μάς διδάσκει να υπακούμε ακόμα και στην κοσμική εξουσία (που στο κάτω-κάτω στις μέρες μας είναι από το λαό μας δημοκρατικά εκλεγμένη), πολλοί χριστιανοί μας κίνησαν επανάσταση ενάντια στην Εκκλησία τους, που δεν ξέρω αν φέρει ανάσταση, πάντως μέχρι τώρα σπέρνει θανάτους. Πιστέψαμε ότι εμάς, λόγω της πίστεώς μας, υποχρεούται ο Θεός να μας σώσει (τους άλλους όχι), και κάναμε επίδειξη αυτής της πίστεώς μας. Όμως αυτή η πίστη μας αποδείχθηκε λίγη, φτωχή, μικρή πίστη που όχι μόνο βουνά δεν μπορεί να μετακινήσει, αλλά ούτε καν τον απειροελάχιστο ιό…»!

Λίγο αργότερα είχε σειρά η νέα του εμφάνιση στην – εμβληματικής νεοφιλελέ καθεστωτίλας – «Καθημερινή», όπου μεταξύ άλλων επανέλαβε τη φρικώδη άποψη ότι «ορθώς η πολιτεία απαγόρευσε τη συμμετοχή πιστών στη Θεία Λειτουργία και η Εκκλησία το σεβάστηκε απολύτως», ενώ μίλησε και πάλι για τους αρνητές της πανδημίας ως είδος επικίνδυνων εχθρών του λαού, ένα «κίνημα που απειλεί την κοινωνία», το οποίο «σε λίγο θα μετατραπεί σε αντιεμβολιαστικό» και «θα χρειαστούμε εθνική ενότητα για να το αντιμετωπίσουμε»! Και φυσικά ξαναμίλησε και για τον μόνιμο καημό όλων αυτών των δύσμοιρων παραληρηματικών οικουμενιστών με την επηρμένην οφρύν, δηλαδή για όσους αντιδρούν στις πλάνες τους και αρνούνται να υπακούσουν στην κάλπικη αυθεντία τους. Τους οποίους τώρα χαρακτήρισε ως άτομα «με περιδεή πίστη και ελλιπή θεολογική κατάρτιση» (ναι, αυτό είναι το μόνιμο «επιχείρημα» όλων των εκκωφαντικά πλανεμένων ψευτοθεολόγων και (αν)ιεραρχών που έχουν τινάξει στον αέρα άπαντα τα δόγματα κι έχουν πετάξει στα σκουπίδια όλη την Ιερά Παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες: να κατηγορούν εμάς για ελλιπή κατάρτιση – χωρίς το παραμικρό ίχνος περαιτέρω τεκμηρίωσης ασφαλώς, ενώ εμείς τους διαψεύδουμε συνεχώς μέσα από τα ίδια τα εκκλησιαστικά κείμενα και την παρακαταθήκη των Πατέρων).

Και συνέχισε να μας λέει τον…πόνο του, με τα εξής πολύ χαρακτηριστικά: «Είναι οι ίδιες ομάδες, εφημερίδες και ιστοσελίδες που επιτίθενται χυδαία στον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη, στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και στην Ιερά Σύνοδο κατηγορώντας μας όλους ότι προδίδουμε την πίστη μας. Και δεν είναι τυχαίο, που οι ίδιες ομάδες, πρωτοστατούν στην καταδίκη της Πανορθοδόξου Συνόδου της Κρήτης και του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου».

Δεν εκπλήσσει όμως βέβαια εδώ και πολύ καιρό. Και όχι μόνο κάποιους, που όσα χρόνια είναι επίσκοπος, ειλικρινά δυσκολευόμαστε πάρα πολύ να θυμηθούμε πότε ακούσαμε από τα χείλη του έστω μία ορθόδοξη κουβέντα (βασικά θυμόμαστε μόνο πλάνη και νεοταξίλα και νεοεποχίτικη κακοδοξία). Γενικά δεν νομίζω ότι εκπλήσσει κανέναν πια. Και οι μόνιμοι έπαινοι της κάθε συστημικής παλιοφυλλάδας προς το πρόσωπό του, ως μειλίχιου και μετριοπαθούς ιεράρχη, χαρακτηριστικοί κι αυτοί. Άξιος ο μισθός του – όπως και όλων φυσικά των ομοφρόνων του.

Όσο για τα παραληρηματικά περί επικίνδυνου για την κοινωνία κίνηματος, εμείς φυσικά του ανταπαντάμε ότι το μόνο επικίνδυνο για την κοινωνία κίνημα που βλέπουμε είναι κάτι πλανεμένων λυκοποιμένων που έχουν γράψει δικό τους Ευαγγέλιο, δικά τους δόγματα και δικούς τους Κανόνες και παρασέρνουν στην απώλεια εκείνους που ακόμη τους ακολουθούν ανύποπτοι και άβουλοι.

Εμείς φυσικά όχι…

Πηγή:

https://www.triklopodia.gr/ν-δαπεργολασ-λυκοποιμενεσ-σε-συνεχη/

Νεκτάριος Δαπέργολας: ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΔΥΣΤΟΠΙΚΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

Αν έχεις επί δεκαετίες εντρυφήσει μεταξύ άλλων, όχι μόνο σε ερμηνείες της «Αποκάλυψης» και άλλων προφητειών παλαιότερων και σύγχρονων Αγίων, αλλά και σε μέγα μέρος της λεγόμενης δυστοπικής ή μεταποκαλυπτικής λογοτεχνικής και κινηματογραφικής παραγωγής (από το «1984» του Όργουελ, τον «Θαυμαστό Γενναίο Κόσμο» του Χάξλεϋ, το «Αυτά δεν γίνονται εδώ» του Λιούις ή τη «Μητρόπολη» του Φριτς Λανγκ μέχρι το «Φαρενάιτ 451» του Μπράντμπερυ, τον «Πιανίστα» του Βόνεγκατ, το «Κουρδιστό Πορτοκάλι», το «Μάτριξ», το «Equilibrium», το «V for Vendeta», τους «Αγώνες Πείνας» και εκατοντάδες ακόμη sci-fi αναγνώσματα και υψηλού ή χαμηλού κόστους ταινίες), είναι αδύνατο να μην επαναφέρεις στη μνήμη σου ένα τεράστιο όγκο «πληροφοριών», που παραπέμπει με θαυμαστή ομοιότητα σε όσα ζούμε σήμερα παγκοσμίως εξ αφορμής της λεγόμενης «πανδημίας».

Η ίδια η εποχή μάλιστα σε ωθεί να ασχοληθείς και πάλι με πολλά από αυτά τα έργα – και τότε είναι εντυπωσιακό πόσα καινούργια πράγματα ανακαλύπτεις εκ νέου μέσα τους και πόσο ακόμη πιο ανατριχιαστικά προειδοποιητικό (έως «προφητικό») αποδεικνύεται το περιεχόμενό τους. Και φυσικά αν διαθέτεις και στοιχειώδεις έστω γνώσεις από την παγκόσμια πολιτική Ιστορία, είναι αδύνατο να μην ξαναθυμηθείς ταυτόχρονα και τις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν ακραία ολοκληρωτικά καθεστώτα του 20ού αιώνα (ιδίως το ναζιστικό και το σοβιετικό), συσχετίζοντάς τες με στοιχεία και καταστάσεις του ζοφερού παρόντος.

Το βασικό βεβαίως χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των δυστοπικών δικτατοριών (λογοτεχνικών, κινηματογραφικών ή και…πραγματικών) είναι ότι ξεκινούν με μία μεγάλη καταστροφή, είτε από παγκόσμιο πόλεμο είτε από κάποια φονική πανδημία. Που ανεξαρτήτως του αν είναι απολύτως υπαρκτή ή προπαγανδιστικά υπερδιογκωμένη και ανεξαρτήτως ακόμη του αν την επινοεί, κατασκευάζει και δρομολογεί το ίδιο το (υπαρκτό ή εκκολαπτόμενο) καθεστώς ή απλώς την εκμεταλλεύεται, αποτελεί βασικό εργαλειακό μηχανισμό για την ποδηγέτηση των πολιτών και την περιστολή και κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Και είναι λογικό, γιατί πάντα οι δικτατορίες (ακόμη και οι απροκάλυπτα στρατοκρατικές χούντες, πόσο δε μάλλον τα καθεστώτα που ξεκινούν ως δήθεν δημοκρατικά και σταδιακά αποβάλλουν ύπουλα όλα τα προσχήματα) εκμεταλλεύονται το αίσθημα αυτοσυντήρησης των ανθρώπων και επικαλούνται το γενικό καλό και το δημόσιο συμφέρον. Η ανάγκη της ασφάλειας και ο φόβος του θανάτου είναι ίσως οι μόνοι λόγοι που από καταβολής κόσμου κάνουν κάποιον να υποτιμήσει και να παραιτηθεί χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση από τις ελευθερίες του. Ή ακόμη χειρότερα, να τις απεμπολήσει από μόνος του, εκχωρώντας αυτοβούλως – ενίοτε δε και με αγχώδη σπουδή – τα δικαιώματά του. Πάσα ομοιότης με τις ολοένα και μαζικότερα κλιμακούμενες νοσηρές καταστάσεις των εξουθενωμένων από τον τρόμο του κορωνοϊού ανθρωπίνων κοινωνιών του σωτηρίου έτους 2020 (που πλέον αποδεικνύονται καθημερινά όλο και λιγότερο «κοινωνίες» και συνάμα όλο και λιγότερες «ανθρώπινες»), θα το ξαναπούμε απερίφραστα: δεν είναι συμπτωματική.

Και εφόσον βέβαια έχεις μπει στη φάση της αυτοεξουθένωσης, η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη. Ώσπου μια μέρα ξυπνάς και πολύ απλά είσαι σκλάβος. Αν και το απείρως πιθανότερο είναι φυσικά να μην ξυπνήσεις καν. Αλλά να συνεχίσεις για πάντα να ζεις καλωδιωμένος μέσα στο «Μάτριξ» ή να παραμείνεις ες αεί δέσμιος στον εθισμό του ακραίου φόβου μέσα στα καθεστώτα του Όργουελ και του Μπράντμπερυ ή ακόμη χειρότερα να απολαμβάνεις κιόλας την ηδονή στο χρυσό κλουβί της σκλαβιάς σου μέσα στον καλοστημένο ψευδο-ουτοπικό κόσμο του Χάξλευ. Σε αυτή την πορεία υπάρχει ασφαλώς και η σοβαρή πιθανότητα να ξυπνήσεις προσωρινά για κάποιο λόγο (δίνει άλλωστε πάντα ευκαιρίες ο Θεός), αλλά να επιλέξεις μόνος σου να επιστρέψεις στο τεχνητό σου όνειρο. Δεν αποκλείεται μάλιστα να μην πρόκειται καν για όνειρο αλλά για εφιάλτη, όμως πλέον δεν

μπορείς να ζήσεις έξω ούτε και από αυτόν. Τόσο πολύ δεν μπορείς, που ίσως να αρχίσεις από πάνω και να αποστρέφεσαι, να καταδίδεις, να κανιβαλίζεις όσους αρχίζουν να υποστασιάζουν μέσα στο άρρωστο μυαλό σου τον κίνδυνο ότι μπορεί εξαιτίας τους να αποσυνδεθείς και να ξυπνήσεις. Nαι, όσο κι αν ακούγεται διεστραμμένα τρομακτικό: τον κίνδυνο να ξυπνήσεις από τον εφιάλτη.

Αν τώρα κάποιοι θεωρούν ότι αυτά γίνονται μόνο στη λογοτεχνία και στο σινεμά, καλό είναι να αναθεωρήσουν πάραυτα: όσα απολύτως πραγματικά διαβάσαμε κι ακούσαμε για τις κάποτε εθισμένες κι αλαλάζουσες ανθρωπομάζες του ναζιστικού ή του σταλινικού εφιάλτη, αλλά και όσα ακόμη πιο πραγματικά βλέπουμε ιδίοις όμμασι πλέον (και ζούμε) με τις σημερινές τρομοκρατημένες ανθρωπομάζες των φιμωτράκηδων του αποτρόπαιου παραισθησιογόνου μενουμασφαλιτισμού (για μια αφορμή μάλιστα απείρως πιο ασήμαντη από τις σκληρές κοινωνικές, οικονομικές, αλλά και υγειονομικές συνθήκες των αρχών του 20ού αιώνα), αποδεικνύουν ότι ακόμη και η πιο αχαλίνωτη καλλιτεχνική φαντασία συχνά ξεπερνιέται από την ίδια την πραγματικότητα. Εμμονή στον ίδιο τον εφιάλτη λοιπόν και πεισματική άρνηση αφύπνισης, την ώρα που ο επικίνδυνος εχθρός που πρέπει να παταχθεί ανελέητα δεν είναι πλέον ο βασανιστής, αλλά όποιος αντιστέκεται και αντιδρά στον βασανισμό. Σε ένα είδος Συνδρόμου Στοκχόλμης, αλλά φυσικά πολύ πιο προχωρημένου ψυχολογικά και εξελιγμένου επιστημονικά. Εκεί βρισκόμαστε.

Το ίδιο άλλωστε δεν ζούμε ως λαός που επιμένει εμμονικά κι αρρωστημένα στην παρακμή του, στον βούρκο της αποστασίας του από τον Θεό, στο σκοτάδι του εκούσιου αποχωρισμού από τη γλώσσα του, την Ιστορία του κι από κάθε τι ακόμη αυθεντικά δικό του; «Είδα μέσα σ’ ένα βούρκο έναν άνθρωπο», διηγείται το όνειρό του ο κεντρικός ήρωας στη «Νοσταλγία» του Αντρέι Ταρκόφσκυ. «Πάλευε απεγνωσμένα για να μην πνιγεί. Βούτηξα και με κόπο κατόρθωσα να τον σύρω έξω, σχεδόν μισοπεθαμένο. Σιγά-σιγά συνήλθε και τότε γύρισε και με κοίταξε άγρια. “Γιατί με έβγαλες έξω;” γρύλισε. “Εγώ εκεί μέσα ζω”». Είναι μία σεκάνς που την επικαλούμαι συχνά, γιατί περιγράφει επακριβώς την ουσία αυτού που έχουμε υποστεί και ζούμε εδώ και δεκαετίες. Και η «Νοσταλγία» βέβαια δεν είναι καν δυστοπική ταινία. Ποια είναι όμως άραγε χειρότερη και πιο εφιαλτική δυστοπία από τον εκούσιο εθισμό μας μέσα στον βούρκο και την πεισματική μας άρνηση να πάψουμε να ζούμε μέσα σ’ αυτόν;

Εκεί μέσα ζούμε εδώ και πολύ καιρό λοιπόν. Η διολίσθησή μας προς την απονέκρωση εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες και ο νεοταξικός εφιάλτης δεν είναι κάτι που ξεκίνησε χτες. Αυτό που απλώς ξεκίνησε χτες (και συγκεκριμένα πριν από μερικούς μήνες) είναι η τελική φάση του πειράματος, η κορύφωση της παράκρουσης, η απολυτοποίηση του ελέγχου. Το ζαλισμένο και πνευματικά ευνουχισμένο ανθρώπινο κοπάδι θεωρείται πια έτοιμο από τους επιβήτορες του πλανήτη, ώστε να περάσει στην επόμενη φάση. Του απόλυτου μαντρώματος, της ολοκληρωτικής εξουθένωσης, του μαρκαρίσματος, ίσως του μερικού σφαγιασμού, σίγουρα της πλήρους ποδηγέτησης. Είναι πασιφανές ότι θεωρείται έτοιμο, γιατί οι διεστραμμένοι βοσκοί και επίδοξοι χασάπηδές του δεν κρύβονται πλέον. Έχουν πετάξει όλες τις μάσκες, έχουν αφήσει στην άκρη όλα τα προσχήματα, τρέχουν αφηνιασμένοι και αλαλάζοντες πάνω στη λεία τους. Βέβαιοι για τη νίκη τους, απολύτως σίγουροι για τον θρίαμβό τους.

Μα εμείς ξέρουμε πως τα σχέδιά τους θα αποτύχουν παταγωδώς. Γιατί έχει και ο Θεός τα δικά του. Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι το τίμημα που θα πληρώσουμε ως τότε. Το πόσο βαρύ όμως και επώδυνο θα είναι θα εξαρτηθεί και πάλι από εμάς. Από το πόσο θ’ αλλάξουμε ζωή, αφήνοντας πίσω μας τον βούρκο στον οποίο επιλέξαμε αυτεξουσίως να βουλιάζουμε. Θα εξαρτηθεί και από τα όπλα με τα οποία θα πολεμήσουμε. Με υλικά όπλα ασφαλώς, ας μην τρέφουμε ανόητες αυταπάτες, δεν καταπολεμάται όλο αυτό το πανθενές δαιμονικό σύστημα που έχει τυλίξει χειροπόδαρα τον πλανήτη. Μόνο με πνευματικά όπλα θα πολεμηθεί και θα νικηθεί. Η νυξ προέκοψεν, γράφει ο Απόστολος Παύλος. Μπαίνουμε σε πολύ βαθύ σκοτάδι, στο βαθύτερο πριν από το ξημέρωμα. Όσο όμως κι αν διαρκέσει το σκοτάδι, δεν γίνεται να το αντιμετωπίσεις αψήφιστα, ούτε με τις ανθρώπινες δυνάμεις σου, ούτε με την μικρή κι ασήμαντη λογική σου. Έρχεται δαιμονικός κι απόκοσμος μανητοκλυδωνισμός. Κι εμείς οφείλουμε μέσα σ’ αυτή τη λαίλαπα να κρατήσουμε την ψυχή μας, να μην την εκχωρήσουμε μόνοι μας. Αν δεν την παραδώσουμε εμείς, κανείς δεν θα μπορέσει να μας την πάρει.

Στώμεν καλώς…

Πηγή:

https://www.triklopodia.gr/ν-δαπεργολασ-στη-φυλακη-του-δυστοπικ/

Simpsons: Όλα είχαν ειπωθεί.....

  

Πηγή:

https://www.youtube.com/watch?v=eRQidGLDT0