Τόσο μεγάλες θυσίες για τόσα πολλά “ενδέχεται”;

 

Κωνσταντίνου Βαθιώτη
Αν. Καθηγητή Ποινικού Δικαίου Νομικής Σχολής  ΔΠΘ

Μετά την “σ η π τ ι κ ή” δήλωση του κ. Σύψα ότι μόλις επιστρέψουν τα παιδιά από το σχολείο α) δ ε ν θα πρέπει να τα φ ι λ ά μ ε και να τα α γ κ α λ ι ά ζ ο υ μ ε και β) αν μας πλησιάζουν, θα πρέπει να φοράμε την μ ά σ κ α μας και να έχουμε τα παράθυρα ανοιχτά, δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ζούμε μια παντελώς α λ λ ό κ ο τ η εποχή: την εποχή της “τ υ ρ α ν ν ί α ς των λοιμωξιολόγων” (πρβλ. τον τίτλο της μονογραφίας του Michael Fitzpatrick “Η τυραννία της υγείας. Οι γιατροί και οι κανόνες για το σύγχρονο τρόπο ζωής”, μτφ.: Άσπα Πολέμη, εκδ. Πολύτροπο, Αθήνα 2004), που μετατρέπει τις θεμελιώδεις έννοιες του Συνταγματικού και του Ποινικού Δικαίου (αλλά και κάθε έννοια εφαρμοσμένης Ιατρικής) σε “κ ο υ ρ ε λ ό χ α ρ τ  α”. Αυτή η “τυραννία” καλλιεργήθηκε και εγκαθιδρύθηκε από τα ΜΜΕ που ολημερίς κι ολονυχτίς, φ α σ ι σ τ ι κ ώ τω τρόπω, δίδουν βήμα μόνο σε εκείνους τους ειδικούς στους οποίους ανατέθηκε η διαχείριση της μοίρας μας, κατά πλήρη παραγνώριση κάποιων άλλων ειδικών, που είτε έχουν διαφορετική ιατρική άποψη από την μονόπλευρα προβεβλημένη, είτε ασχολούνται με τις οδυνηρές νομικές συνέπειες των ιατρικών αποφάσεων οι οποίες πρέπει να συσκοτίζονται, προκειμένου να μην αμφισβητείται ή να μην κλονίζεται το “καθεστώς” των “τ υ ρ ά ν ν ω ν”-λοιμωξιολόγων.

Έως τώρα γνωρίζαμε ότι το τι κάνουμε μέσα στο σπίτι μας, το πάλαι ποτέ απόρθητο κ ά σ τ ρ ο μας (“my home is my castle”) αλλά πλέον μετεξελιχθέν σε κ λ ο υ β ί μας (μετά το συντελεσθέν “lockdown” του Μαρτίου που, βάσει πρόσφατων δηλώσεων, δεν αποκλείεται να επαναληφθεί), δεν αφορά κανέναν άλλον, και ιδίως τον πατερναλιστικό Λεβιάθαν, παρά μόνο εμάς τους ίδιους. Μέσα σε αυτό το κλουβί μας, μπορούμε να κάνουμε ό,τι μας αρέσει, εκτός κι αν θίγουμε αγαθά των άλλων. Επί παραδείγματι, εξαίρεση από αυτό το δικαίωμα της “οίκοι ασυδοσίας” αποτελεί η ενδοοικογενειακή βία ή η οπλοκατοχή.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, τίθεται το εξής κρίσιμο ερώτημα: Ο εναγκαλισμός ή το φίλημα των ίδιων μας των παιδιών πώς μπορεί να προσβάλλει τους τρίτους και άρα να νομιμοποιεί τον κάθε λοιμωξιολόγο ή εκπρόσωπο του κράτους να έχει λόγο για το πώς θα υλοποιείται η επαφή και επικοινωνία των γονέων με τα τέκνα τους; Απλώς και μόνο επειδή ε ν δ έ χ ε τ α ι ο γονέας ή το παιδί να είναι ασυμπτωματικός φορέας και άρα μέσω της επαφής ε ν δ έ χ ε τ α ι να κολλήσει τον ιό και, ακολούθως, όταν θα ξαναβγεί από το σπίτι, ε ν δ έ χ ε τ α ι να μεταδώσει τον ιό στον γείτονα, τον περαστικό, τον συμμαθητή, τον δάσκαλο κ.λπ., ο οποίος ε ν δ έ χ ε τ α ι να τον μεταδώσει παραπέρα σε άλλον συνάδελφό του, σε ένα άλλο παιδί ή σε οποιονδήποτε τρίτο και επειδή σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ε ν δ έ χ ε τ α ι να ξεκινήσει η διατάραξη της λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού, η οποία ε ν δ έ χ ε τ α ι να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο άλλου ανθρώπου;

Όλα αυτά τα σωρευόμενα “ενδέχεται” συνδέονται με ένα απομακρυσμένο π ρ ο σ τ ά δ ι ο των λεγόμενων εγκλημάτων “δ υ ν η τ ι κ ή ς διακινδυνεύσεως”, στα οποία εντάσσεται και το έγκλημα που στην εποχή του κορωνοϊού έχει την τιμητική του, δηλ. η παραβίαση μέτρων για την πρόληψη ασθενειών (άρ. 285 ΠΚ: η δ υ ν η τ ι κ ή διακινδύνευση αντανακλάται στην φράση του νομοθέτη «αν από την πράξη μ π ο ρ ε ί [ορθότερα: θα μπορούσε] να προκύψει κ ί ν δ υ ν ο ς»). Στο Ποινικό Δίκαιο είθισται εδώ να γίνεται λόγος για εγκλήματα στα οποία τυποποιείται ένα “προστάδιο προσταδίου”: ο κίνδυνος είναι προστάδιο της βλάβης και άρα ο δυνητικός κίνδυνος ένα προστάδιο του κινδύνου· κατά τούτο πρόκειται ακριβώς για “προστάδιο του προσταδίου”, με άλλα λόγια: για “κίνδυνο κινδύνου”. O τελευταίος όρος μάς εξωθεί συνειρμικά στην ειρωνική χρήση της κλητικής πτώσης “ω, κίνδυνε!” αλλά και σε μια πονηρή σκέψη: μήπως τελικώς η καθιέρωση των εγκλημάτων δυνητικής διακινδυνεύσεως ήταν το “επιστημονικό χ α λ ί” που στρώθηκε σε ανύποπτη χρονική στιγμή, ώστε να μπορεί να πατήσει πάνω του το σημερινό “διαχειριστικό χ ά λ ι”;

Όπως παρατηρεί ο Γερμανός Φιλόσοφος του Ποινικού Δικαίου Jan Joerden (Strukturen des strafrechtlichen Verantwortlichkeitsbegriffs, 1988, σελ. 121), ο “κίνδυνος κινδύνου” [“Gefahrengefahr”] δεν παύει μεν να είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος, πλην όμως αν επιχειρήσουμε να τοποθετήσουμε την πιθανολογούμενη βλάβη στον χρονικό ορίζοντα, αυτή απέχει ακόμη περισσότερο από το χρονικό σημείο κατά το οποίο εκφέρεται η κρίση περί του κινδύνου. Επί παραδείγματι, όταν ένα κορίτσι τρέχει με π α γ ο π έ δ ι λα πάνω σε μια λ ί μ ν η με αλλού ανθεκτικά, αλλού όμως πολύ λεπτά στρώματα πάγου έτοιμα να υποχωρήσουν, κ ί ν δ υ ν ο ς πτώσης του κοριτσιού –και, συνακόλουθα, τραυματισμού ή θανάτου της– υπάρχει κάθε φορά που περνά πάνω από τα λ ε π τ ά στρώματα πάγου της λίμνης, ενώ “κίνδυνος κινδύνου” πτώσης της –και, συνακόλουθα, τραυματισμού ή θανάτου της– υπάρχει κάθε φορά που περνά πάνω από τα α ν θ ε κ τ ι κ ά στρώματα πάγου. Ο Γερμανός συγγραφέας καταλήγει: κίνδυνος (τραυματισμού ή θανάτου) υπάρχει, όταν είναι α μ έ σ ω ς δυνατό [unmittelbar möglich] να επέλθει το αποτέλεσμα, ενώ κίνδυνος κινδύνου υπάρχει, όταν αυτό είναι α π λ ώ ς δυνατό [bloß möglich] να επέλθει.

Είναι, άραγε, τυχαίο ότι η μετατόπιση του αξιοποίνου σε πρώιμο στάδιο είναι στενά συνυφασμένη με την π ρ ο λ η π τ ι κ ή λογική που, ιδίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου, διαπνέει τις σύγχρονες έννομες τάξεις του δυτικού πολιτισμού  και αντανακλάται, μεταξύ άλλων, στην μ ε ί ω σ η του υψηλότερου ο ρ ί ο υ στο οποίο πρέπει να φθάνει ο κίνδυνος, ώστε να δικαιολογούνται οι προληπτικές επεμβάσεις εναντίον των τρομοκρατών; Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο της λεγόμενης “προληπτικής προστασίας νέου τύπου” αρκεί η απλή ένδειξη ότι υφίσταται το α φ η ρ η μ έ ν ο μέγεθος ενός ε ν δ ε χ ό μ ε ν ο υ κινδύνου, δηλ. ο “κίνδυνος κινδύνου” (σχετικά με αυτήν την μορφή κινδύνου ως επαρκή δείκτη για την ενεργοποίηση της π ρ ο λ η π τ ι κ ή ς προστασίας βλ. Hetzer, Terrorabwehr im Rechtsstaat, ZRP 2005, σελ. 132 επ., 133· επίσης Kühne, Bürgerfreiheit und Verbrecherfreiheit, Der Staat zwischen Leviathan und Nachtwächter, FS-Burgstaller 2004, σελ. 527 επ., 535). Για μία ακόμη φορά, λοιπόν, προκύπτει με πάσα ενάργεια ένας σημαντικός σ υ σ χ ε τ ι σ μ ό ς της διαχείρισης των τ ρ ο μ ο κ ρ α τ ι κ ώ ν απειλών με την αντίστοιχη διαχείριση των απειλών που απορρέουν από την εμφάνιση επικίνδυνων ι ώ ν. Και οι δύο τρόποι διαχείρισης των απειλών που χαρακτηρίσθηκαν ως “α π ό λ υ τ ο ι” και “α ό ρ α τ ο ι εχθροί” (πρβλ. Isensee, Nachwort: Der Terror und der Staat, dem das Leben lieb ist, εις: Klein / Hacke / Grezeszick, Der Terror, der Staat und das Recht [επιμ. έκδ. Isensee], 2004, σελ. 83 επ., 91) μπορούν να ενταχθούν στον ολοένα αυξανόμενο ε μ π ο τ ι σ μ ό του Ποινικού Δικαίου με την λογική της α π ο τ ρ ο π ή ς κινδύνων [Gefahrenabwehr], φαινόμενο που περιέγραφε κριτικά προ μιας δωδεκαετίας ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου και Αντιπρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου Wilfrid Hassemer στο βιβλίο του “Ποινικό Δίκαιο. Η κατανόησή του, ο κόσμος του” (“Strafrecht. Sein Verständnis, seine Welt”, 2008, σελ. 260· για όλα αυτά βλ. και τις αναπτύξεις του γράφοντος εις: Τραγικά διλήμματα στην εποχή του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας”. Από τη σανίδα του Καρνεάδη στο “Ποινικό Δίκαιο του Εχθρού”, 2010, σελ. 72).

Ενόψει των ανωτέρω, τίθεται αμείλικτο το εξής (ρητορικό) ερώτημα: Προκειμένου να εξουδετερωθεί ο “κίνδυνος κινδύνου” για την δημόσια υγεία, νομιμοποιούνται οι υγειονομικοί διαχειριστές να μας ζητούν τόσο μεγάλες και εντέλει απάνθρωπες θυσίες; Να α π ε μ π ο λ ή σ ο υ μ ε τα βασικά χαρακτηριστικά του π ρ ο σ ώ π ο υ μας, να α π α ρ ν η θ ο ύ μ ε τα ίδια μας τα π α ι δ ι ά, να αντιμετωπίζουμε τους φίλους μας και εν γένει τους συνανθρώπους μας ως εν δυνάμει ε χ θ ρ ο ύ ς μας, εν τέλει να π ά ψ ο υ μ ε να αποτελούμε κ ο ι ν ω ν ί α ανθρώπων και να είμαστε α π ρ ό σ ω π ε ς μονάδες “τ α μ π ο υ ρ ω μ έ ν ε ς” στον εαυτό μας με μόνιμο τ ρ ό μ ο για την υγεία και την ζωή μας; Αλήθεια, ποια ζωή μας;

Οι λοιμωξιολόγοι δεν είναι ψ υ χ ο λ ό γ ο ι, αλλά θα έπρεπε να γνωρίζουν άριστα, ως εκ της ιατρικής τους εκπαιδεύσεως, ότι η υγεία δ ε ν ταυτίζεται αποκλειστικά με την σ ω μ α τ ι κ ή ακεραιότητα. Αντιθέτως, υγεία σημαίνει πλήρη α ρ μ ο ν ί α και ι σ ο ρ ρ ο π ί α ανάμεσα στην λειτουργία του σ ώ μ α τ ο ς και της ψ υ χ ή ς. Σύμφωνα, άλλωστε, με τον ορισμό που διατυπώθηκε στο καταστατικό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (1946), η υγεία είναι «η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ε υ ε ξ ί α ς και ό χ ι μόνο η α π ο υ σ ί α ασθένειας ή αναπηρίας».

Η κοινωνία δ ε ν αποτελεί μια κ α τ ά σ τ α σ η (βλ., όμως, την νατουραλιστική θεώρηση στις αρχές του 20ού αιώνα π.χ. κατά τον Mezger, Das Unrecht und die Schuld, Gerichtssaal 1924, σελ. 239 επ.), πιο παραστατικά: έναν “μ ο υ σ ε ι α κ ό κόσμο” (“Museumswelt”), μέσα στον οποίο κρατάμε “κ λ ε ι δ α μ π α ρ ω μ έ ν α” τα αγαθά μας για να μ η ν πάθουν το π α ρ α μ ι κ ρ ό κακό (βλ. τις αναφορές του γράφοντος εις: Απαγόρευση αναδρομής και αντικειμενικός καταλογισμός, 1999, σελ. 248, υποσ. 952). Επομένως, η κοινωνία δεν συγκροτείται με βάση την ακεραιότητα των ατομικών συμφερόντων και εννόμων αγαθών, αλλά πρωτίστως με βάση την κ ο ι ν ω ν ι κ ή επαφή των προσώπων που κομίζουν τα δικά τους έννομα αγαθά στο πεδίο συμφερόντων των άλλων, εκθέτοντάς τα σε ποικίλους κινδύνους.

Εδώ ακριβώς καθίσταται έκδηλη η ανάγκη αντιγεγονικής σταθεροποίησης των προσδοκιών κοινωνικής συμπεριφοράς: Στο μέτρο που οι κοινωνικές επαφές μπορούν να ευδοκιμήσουν, μόνο όταν δεν χρειάζεται να λογαριάζει κανείς ανά πάσα στιγμή την οποιαδήποτε συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων (Jakobs, StrafR, AT, 1991, 1/4), πρέπει να υφίστανται ανθεκτικές στην διάψευση προσδοκίες οι οποίες θα χρησιμεύουν ως γνώμονες προσανατολισμού του κάθε μέλους της κοινωνίας μας (έτσι και Lesch, Das Problem der sukzessiven Beihilfe, 1991, σελ. 244 επ.· K.-H. Vehling, Die Abgrenzung von Vorbereitung und Versuch, 1991, σελ. 92).

Αν επικεντρωνόμασταν υ σ τ ε ρ ι κ ά στην π ά σ η θυσία διαφύλαξη των εννόμων αγαθών μας, τότε δ ε ν θα ήμασταν ποτέ ε λ ε ύ θ ε ρ ο ι. Γι’ αυτό άλλωστε, στην ζωή κάθε παιδιού έρχεται η στιγμή εκείνη όπου ο γονέας του αποφασίζει να το αφήσει να διασχίσει μόνο του τον δρόμο. Από εκείνη την στιγμή, το παιδί μπορεί να π α ύ ε ι να είναι τόσο α σ φ α λ έ ς όσο πριν, αλλά έχει πλέον κ ε ρ δ ί σ ε ι την ελευθερία του. Έτσι λειτουργεί μια κοινωνία που ι σ ο ρ ρ ο π ε ί πάνω στο δ ί π ο λ ο “ασφάλεια versus ελευθερία”. Αλλιώς, θ ε ο π ο ι ε ί την α σ φ ά λ ε ι α και την μεταλλάσσει σε ένα υ δ ρ ο κ έ φ α λ ο τέρας που θα συνθλίψει την φ υ σ ι κ ή ανάγκη και ρ ο π ή του ανθρώπου προς την ελευθερία (δυστυχώς αυτήν την θεοποίηση υλοποιούν οι σημερινοί υγειονομικοί διαχειριστές, προσκυνώντας τον “βασιλέα κορωνοϊό”). Γι’ αυτό άλλωστε στον Ποινικό Κώδικα (άρ. 173) η απόδραση κρατουμένου τιμωρείται με την πολύ χ α μ η λ ή ποινή της φυλακίσεως μέχρι ενός έτους: Γιατί η έννομη τάξη αναγνωρίζει και κατανοεί την εν λόγω φυσική ροπή του ανθρώπου προς την ελευθερία!

 Συμπέρασμα: Δηλώσεις σαν και αυτές που ε λ α φ ρ ά τη καρδία (αν, βεβαίως, εξακολουθούν να διαθέτουν κ α ρ δ ι ά) εκστομίζουν συνάδελφοι από τον χώρο της Ιατρικής είναι προϊόντα σ τ ρ ε β λ ή ς αντίληψης για το πώς (μπορεί και πρέπει να) λειτουργεί μια κοινωνία. Εκτός κι αν εκστομίζονται με “κακόν δόλο” (dolus malus), υπό την έννοια ότι, επειδή οι δηλούντες γνωρίζουν άριστα ότι το περιεχόμενο τέτοιων δηλώσεων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην α π ο σ ά θ ρ ω σ η του οικογενειακού και του κοινωνικού ιστού, αυτήν ακριβώς ε π ι δ ι ώ κ ο υ ν, προκειμένου να υλοποιηθεί κάποιος α π ώ τ ε ρ ο ς στόχος, ά δ η λ ο ς εισέτι στα όμματα των κ α τ α τ ρ ο μ α γ μ έ ν ω ν από την καθημερινή π ρ ο π α γ ά ν δ α των αργυρώνητων ΜΜΕ πολιτών, οι οποίοι μοιάζει να έχουν υποβιβασθεί σε όντα εγκλωβισμένα στην σάρκα και τα οστά τους, ούτως ή άλλως υποκείμενα στον απαρέγκλιτο νόμο της φθοράς και της απώλειας.

Έτσι, λοιπόν, στα ως άνω σωρευθέντα κινδυνογόνα “ενδέχεται” μπορεί να υποκρύπτεται ένα άλλο, κεφαλαιώδους σημασίας “ενδέχεται”: Ε ν δ έ χ ε τ α ι οι σημερινοί υγειονομικοί διαχειριστές να στοχεύουν στην δημιουργία ανθρώπων χωρίς σ υ ν α ι σ θ ή μ α τ α. όπως στην οργουελική κοινωνία της Ωκεανίας, οι πολίτες της οποίας δ ε ν έπρεπε να νιώθουν ε υ τ υ χ ί α, διότι «αν είσαι ευτυχισμένος μέσα σου, γιατί να σκοτίζεσαι για τον Μεγάλο Αδελφό και το τρίχρονο Σχέδιο και το Δίλεπτο του Μίσους;» (Όργουελ, 1984, μτφ.: Νίνα Μπάρτη, Αθήνα 1978, σελ. 135) και άρα χωρίς α ν α σ χ ε τ ι κ ο ύ ς φραγμούς, σαν ά γ ρ ι α ζώα. Μήπως παίζει κάποιο ρόλο ότι τα άγρια ζώα μπορούν κάποιοι να τα ε ξ ο λ ο θ ρ ε ύ σ ο υ ν ευκολότερα απ’ ό,τι τους ανθρώπους της προκορωνοϊκής εποχής;

Πηγή:

https://www.exapsalmos.gr/2020/09/17/toso-megales-thysies-gia-tosa-polla-endechetai/ 

Κ. Μητσοτάκης - Θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να επίλεγει την θεραπευτική μέθοδο που του ταιριάζει!!!!

 

Μητσοτάκη εσύ το λες;;;;;;;;;!!

Γιατί νοιώθω ότι με την κοινοβουλευτική χούντα που στηρίζεις εδώ και δέκα χρόνια και τους νόμους που επέβαλες στην δική σου πρωθυπουργία ..μου στερείς το συνταγματικό δικαίωμα της δεύτερης γνώμης και επιλογής θεραπείας.

Εσύ λοιπόν λες αυτή την τεράστια σε σημασία πρόταση το 2016;;;;

Δεν είναι το καλύτερο ξέρεις άλλα να λες πριν, άλλα μετά … σε κάνει να φαίνεσαι ψεύτης !

Στο απόσπασμα του βίντεο ο Κ. Μητσοτάκης λέει αυτό που πιστεύει ..ή τότε έλεγε παραμύθια ή σήμερα λέει παραμύθια ….!

Πηγές:

https://katohika.gr/stranger-voice/theoro-anafaireto-dikaioma-tou-kathe-anthropou-na-epilegei-tin-therapeftiki-methodo-pou-tou-tairiazei-mitsotaki-esy-to-les/ 

και όλο το βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?&v=wzcg2YSeULs

 

 

«Οι 12 Πίθηκοι», οι «μαϊμουδιές» των κυβερνήσεων και το ιατρικό ιερατείο που κυβερνάει πλέον τον πλανήτη

 

Αυτά που έχουν συμβεί στις ζωές μας φέτος το 2020 λόγω της "πανδημίας" του κορωνοϊού μόνο με δυστοπικές ταινίες του Τέρι Γκίλιαμ μπορούν να συγκριθούν και συγκεκριμένα με τους «12 Πίθηκους» και το «Μπραζίλ».

Γιατί το μέλλον που περιέγραφαν τα δύο εξαιρετικά αυτά, κινηματογραφικά έργα μοιάζει πολύ με αυτό που δημιουργούν τώρα οι κυβερνήσεις με δικαιολογία τον ιό.

Μας επιβάλλουν να ζούμε με μάσκες, να έχουμε αποστάσεις από όσους αγαπάμε και τώρα επιχειρούν να επιβάλλουν ακόμα και λογοκρισία σε ότι λέμε και σκεφτόμαστε.

Σκέφτεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με την πανδημία του κορωνοϊού και τα μέτρα που έχουν παρθεί; Αυτόματα μπαίνεις στην «μαύρη λίστα» και μπορεί να έχεις ακόμα και ποινικές ευθύνες!

Το ότι το Σύνταγμα επιτρέπει την ελευθερία γνώμης και λόγους έχει πάει περίπατο… Έχουμε Δημοκρατία και θα λες… αυτό που θέλουμε.

Σιγά σιγά επιβάλλεται και στην σκέψη αυτό.

Είναι η παλιά κομμουνιστική… «αναδιαπαιδαγώγηση». Όσα μέλη των κοινωνιών του υπαρκτού σοσιαλισμού είχαν αποκλίνουσες σκέψεις από το σοσιαλιστικό «παράδεισο» λάμβαναν επανεκπαίδευση μέχρι να συνετιστούν. Αν ήταν αδιόρθωτοι απλά «εξαφανίζονταν» γενικώς ακόμα και από τις… φωτογραφίες.

Αυτό που φοβίζει ιδιαίτερα είναι ότι δημιουργείται ένα νέο ιερατείο παγκοσμίως που είναι το ιατρικό. 

Αυτό γιατί η παγκόσμια Ελίτ υποβάθμισε τις θρησκείες και έφερε στην θέση τους τη νέα θρησκεία του Υλισμού. Για να επιβιώσει η νέα θρησκεία του Υλισμού-Εωσφωρισμού πρέπει να επικεντρωθεί στο απόλυτο κίνητρο που είναι αυτό της βιολογικής επιβίωσης.

Συνεπώς, το νέο ιερατείο το οποίο έχει επιβληθεί στην Ανθρωπότητα και φυσικά και στην Ελλάδα είναι το ιατρικό ιερατείο.

Το ιατρικό ιερατείο έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κανονικού θρησκευτικού ιερατείου.

Έχει φανατικούς οπαδούς που θα σκότωναν για αυτό. Είναι οι ακόλουθοι του που το υπακούν σε κάθε εντολή που δίνει καθώς «η Επιστήμη πάντα ξέρει». Έχει το «αλάθητο» κι ας αλλάζει θεωρίες κάθε χρόνο σε κάθε τομέα των επιστημών καθώς νέα δεδομένα και νέα βιώματα δεν επαλήθεύουν την πρότερη θεωρία και πρέπει να συνταχθεί μια καινούρια.

Θα θυμίσουμε ότι αν και σε γενικές γραμμές η Νευτώνεια Φυσική ισχύει για την μέση ζωή ρουτίνας, έχει αντικατασταθεί από την Κβαντική Φυσική που απλώνεται στην σφαίρα της «Μαγείας» και του «Υπερβατικού».

Το επιστημονικό ιερατείεο έχει την επίσημη ευθύνη ακόμα και να κατευθύνει κυβερνήσεις. Στην Ελλάδα η επιτροπή των Σοφών εισηγείται και ην κυβέρνηση ακούει. Έτσι δεν υπάρχει και ποινική ευθύνη κανενός.

Εισήγηση σημαίνει πρόταση την οποία όμως η κυβέρνηση την βαφτίζει «εντολή» και την ακολουθεί πιστά ενώ αποποιείται οποιασδήποτε ευθύνης λέγοντας «κάνω αυτό που μου ζητάνε οι επιστήμονες».

Θα υπάρχουν όμως ποινικές ευθύνες για όποιον τολμήσει να διαφωνήσει και να εκθέσει την μη αρεστή αποψή του…

Στην θρυλική ταινία «Οι 12 Πίθηκοι» ένας τρελός διασπείρει έναν θανατηφόρο ιο σε όλο τον πλανήτη πηγαίνοντας από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο και μέσα σε έξι μήνες πεθαίνουν πάνω από έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι.

Αυτό που αποκαλύπτεται όμως είναι ότι την διασπορά του ιού την επέτρεψε εν γνώσει του να γίνει, το επιστημονικό ιερατείο, το οποίο κρατούσε τους επιζώντες κάτω από το έδαφος σε σπηλιές, με τον φόβο ότι ο ιος ακόμα υπήρχε, αν και είχε σταματήσει να υπάρχει προ πολλού.

Τι σημαίνει αυτό; Το επιστημονικό ιερατείο χρησιμοποιούσε τον απόλυτο φόβο και τρόμο για να έχει την απόλυτη εξουσία σε όσους απέμειναν. Είναι η εξουσία η οποία ποτέ δεν μπορεί να καταλυθεί. Γιατί όλοι φοβούνται για την ζωή τους.

Αυτή την στιγμή ζούμε το ίδιο πράγμα σε πιο ήπια μορφή (ακόμα) στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο πλανήτη. Η παγκόσμια Ελίτ έχει κατορθώσει να ελέγχει τους πάντες μέσω του ιατρικού ιερατείου που έχει το «αλάθητο» και οι ζώες όλων μας τους ανήκουν από τώρα και για… πάντα.

Την επόμενη χρονιά αν χρειαστεί θα βγει άλλος ιος καθώς όπως ανακοίνωσε ο ΠΟΥ η διασπορά του κορωνοϊού επιβραδύνεται.

Η βασική προϋπόθεση για να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωτικό παγκόσμιο κράτος εκτός από μια παγκόσμια κρίση τύπου κορωνοϊού, είναι η κατάργηση του λεγόμενου «free speech» που μπορεί να επιβληθεί υπό καθεστώς φόβου και τρόμου και κυρίως της «αναγκαιότητας».

Δηλαδή λόγω του έκτακτου των ημερών «δεν θα μιλάει κανείς».

Η «ελευθερία του λόγου» είναι αυτή που προξενεί εξεγέρσεις, αντιστάσεις και δρομολογεί αλλαγές. Όταν γίνεται κατανοητό πως αυτή καταστρατηγείται και επιχειρείται  η εξαφάνισή της με έμμεσους στην αρχή τρόπους, με δήθεν νομιμότητα και «αόρατα» τότε είναι σίγουρο πως βρισκόμαστε ήδη στον προθάλαμο ενός δικτατορικού καθεστώτος που έρχεται και θα καταστήσει ακόμα και τις ίδιες τις εκλογές σε μια ανούσια τυπική διαδικασία.

Ελευθερία του λόγου σημαίνει να μπορεί ο καθένας να λέει ότι θέλει, όπως το θέλει και φυσικά να κρίνεται για αυτό, όχι όμως να κινδυνεύει με φυλάκιση, βιολογική εξόντωση ή να δέχεται ψυχολογικό και συνειδησιακό «στρες» μέχρι η γνώμη του να γίνει της «αρεσκείας» της επικρατούσας πολιτικής κατάστασης.

Πλέον διαμέσου κάποιων ιδιωτικών υπεροργανισμών όπως οι Google, Facebook, Instagram και Twitter οι απόψεις ελέγχονται αφού «δεν μπορούν να μεταδοθούν» όπου πρέπει και όπως πρέπει.

Αυτό σημαίνει θα ακούτε την δική μας «προπαγάνδα» και όχι τις «άλλες» απόψεις και δια της υπνωτιστικής μεθόδου της επαναλήψεως «στο τέλος θα αποδεχτείτε το δικό μας σύστημα διοίκησης και κατανόησης».

Θα πούμε το εξής: Όταν καταργούνται λέξεις, λείπουν λέξεις. Όταν λείπουν λέξεις, λείπουν σκέψεις. Όταν λείπουν σκέψεις, λείπουν αντιδράσεις.

Μονάχα οι δούλοι δεν αντιδρούν και οι υπηρέτες, ελεύθερους ανθρώπους όμως δεν θα τους λέμε.

Έρχεται λοιπόν ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας ο οποίος είπε ότι η κυβέρνηση θέλει να αντιμετωπίσει τα fake news που αφορούν τον κορωνοϊό και μαζί την δημόσια υγεία και τόνισε ότι προβλέπεται έως και 3 χρόνια για όσους διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις.

Δηλαδή τι εννοεί; Δεν υπάρχουν εισαγγελείς για να το κρίνουν αυτό; Αυτός τι είναι ο «υπενθυμιστής»;

Μάλιστα όπως επισήμανε αν διαπιστωθεί ότι η εφαρμογή των νέων διατάξεων δεν είναι πολύ  αποτελεσματική για τα συγκεκριμένα αδικήματα, είναι πολύ πιθανό μέσα από τις  προτάσεις της ειδικής επιτροπής που παρακολουθεί το  νέο ποινικό κώδικά να προχωρήσουμε η πολιτεία  σε αυστηροποιήση των ποινών για την διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Για την παραβίαση της καραντίνας του κορωνοϊου, όπως είπε ο κ. Τσιάρας  το αδίκημα αυτό έγκειται στο 285 άρθρο του ποινικά κώδικά, που προβλέπει  φυλάκιση έως και 10 έτη αν κάποιος κριθεί υπαίτιος για το θάνατο ενός ανθρώπου, και μεγαλύτερες ποινές αν προκληθεί θάνατος περισσότερων ανθρώπων.

Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ζούμε οργουελικές καταστάσεις.

Το τι είναι καλό και τι όχι πρέπει πάντα να το κρίνει αυτός που το ακούει. Αυτό τον καθιστά υπεύθυνο άτομο. Όμως για να γίνει αυτό πρέπει να φτάνουν στα αυτιά του όλες οι απόψεις ακόμα και οι «λάθος».

Αν δεν υπήρχαν οι λάθος επιλογές, οι λάθος αποφάσεις, οι λάθος σκέψεις στην ζωή μας τότε πως θα καταλαβαίναμε ποιες είναι οι σωστές; Αλλά ακριβώς αυτό θέλουν, την άνευ όρων αποδοχή των αποφάσεών τους για το «καλό μας»…

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

Πηγή:

https://www.triklopodia.gr/οι-12-πίθηκοι-οι-μαϊμουδιές-των-κυβ/

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ!

 

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΠΡΟ ΟΛΙΓΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΠΩΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΗΚΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΠΕ ”ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ?”
ΑΦΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΝ Π.Ο.Υ. ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ”, ΓΙΑΤΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΜΑΣΚΑ ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ 12 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ?
ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΕΜΟΥΡΑ ΝΑ ΦΟΡΕΣΟΥΝ ΜΑΣΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΤΡΑΧΡΟΝΑ ΕΝΩ….ΣΤΟΥΣ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ….(???)….

ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΟΥΝ ΚΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ, ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ,ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΑΠΟ 12, ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ.
ΚΙ ΕΝΩ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ…ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΕΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ, ΑΛΛΕΣ ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ!
ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ ΠΩΣ ΟΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΟ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙ ‘Η ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΘΑ ΝΟΣΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ.
ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥ, ΑΠΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ…ΤΥΧΟΝ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ.

ΣΑΝ ΛΟΓΙΚΑ ΟΝΤΑ ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ, ΝΑ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.

ΕΧΟΥΝ ΠΕΣΕΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΤΥΠΑΝΕ.

ΜΟΝΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ.
ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟ ΜΕΛΗΜΑ ΜΑΣ!
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ!
Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ! Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!
ΠΙΣΤΗ, ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!

ΕΛΛΗΝΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ

Πηγή:

https://www.triklopodia.gr/ελληνασ-χριστιανοσ-τα-παιδια-μασ-και-τ/

Θ' ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ αν δεν φοράνε μάσκες - ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ “ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΕΣ” ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Απόλυτη δικαίωση για την Εφημερίδα, που πρώτη όπως πάντα, είχε αποκαλύψει ότι ετοιμάζουν χώρους όπου θα οδηγούν όσα παιδιά είναι ή “βγάζουν” θετικά στον κορονοϊό οι ίδιοι.

Από πολλούς το πρωτοσέλιδο και το ρεπορτάζ της Εφημερίδας ΜΑΚΕΛΕΙΟ θεωρήθηκε τραβηγμένο, ενώ κάποιοι μίλησαν για θεωρίες συνωμοσίας. Η επιβεβαίωση όμως δεν άργησε να έρθει και δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίσημη από ένα ρεπορτάζ κρατικού καναλιού.

Πιο συγκεκριμένα σε ρεπορτάζ εκπομπής που παρουσιάστηκε στην ΕΡΤ3 γίνεται καθαρά λόγος για ένα παλιό “αρχοντικό” στο Βόιο Κοζάνης, το οποίο παραχωρεί ο ιδιοκτήτης του ώστε να “φιλοξενούνται παιδιά (ναι, καλά ακούσατε) που είναι θετικά στον κορονοϊό, ώστε να μην κινδυνεύει να μολυνθεί κάποιος από το οικογενειακό τους περιβάλλον .

Μόλις το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, η Εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ βγήκε με τίτλο : “Θ ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ αν δεν φοράνε μάσκες” αναφερόμενη εντός του άρθρου ακόμη και στην περίπτωση να παίρνουν από γονείς την επιμέλεια των παιδιών τους, αν κατ αυτούς δεν συμμορφώνονται με τα μέτρα που επιβάλλουν.

Δείτε παρακάτω τόσο το βίντεο από την εκπομπή της ΕΡΤ3, όσο και το δικό μας πρωτοσέλιδο..

 

Πηγή:

https://www.makeleio.gr/εξωφυλλο/ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ-ΣΟΚ-ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ-ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΕ/

Παιδεία: κυβερνητικός σχεδιασμός επιπέδου… παγουρίνο!

 

 Ελευθέριος Ανδρώνης:

Τρομερά πράγματα ακούστηκαν από την ενημέρωση της κυρίας Κεραμέως αλλά και τις τοποθετήσεις του κυρίου Πέτσα.

Ζητούσαμε επαρκή και εμπεριστατωμένη ενημέρωση για τον σχεδιασμό του ανοίγματος των σχολείων και τελικά οι κατευθύνσεις που έλαβαν οι ανήσυχοι γονείς ξεπέρασαν κάθε προσδοκία!

Έχουμε και λέμε:

Η κυρία Κεραμέως δήλωσε πως «δεν αραιώνουμε τις τάξεις για να μειωθεί ο αριθμός μαθητών ανά τάξη, διότι ο ήδη υπάρχων μέσος όρος μαθητών ανά τάξη είναι 17 μαθητές»!

Δηλαδή παίρνουμε ένα δείγμα από μία τάξη σχολείου αραιοκατοικημένης επαρχίας με 5-6 μαθητές, το προσθέτουμε σε μία τάξη του Περιστερίου με 30 μαθητές και μας προκύπτει μέσος όρος 17 μαθητές ανά τάξη! Με τέτοιους ιδιοφυείς υπολογισμούς χαράσσεται η στρατηγική για τη λειτουργία της νέας σχολικής χρονιάς!

Είναι σαν να λέμε πως η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας (με κανένα μουντιάλ), με την εθνική ομάδα της Ιταλίας (με 4 μουντιάλ), έχουν κατακτήσει κατά μέσο όρο… 2 μουντιάλ!

Οι εκπαιδευτικοί διαδήλωσαν σήμερα αιτούμενοι να μειωθεί ο αριθμός μαθητών ανά τάξη, ζήτησαν συνάντηση με την – τόσο ακριβοθώρητη πλέον – κυρία Κεραμέως, αλλά φυσικά δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.

Απαιτούν μέτρα στήριξης που είναι απολύτως λογικά. Ζητούν αύξηση χρηματοδότησης στα σχολεία, περισσότερα τέστ για τον έλεγχο της μετάδοσης , προσλήψεις μόνιμου προσωπικού καθαριότητας και ασφαλώς κατάργηση κάθε νομοθετικής διάταξης που επιτρέπει κάμερα μέσα στις τάξεις. Κάμερες που θα μετατρέψουν τα σχολεία μας σε εκπαιδευτικά φυτώρια του «big brother».

Καμία απάντηση από το Υπουργείο. Καμία διάθεση για εποικοδομητική συνεργασία. Σαν να πιστεύουν πως κάθε πρόβλημα στα σχολεία θα λυθεί μόνο και μόνο από την καθολική χρήση μασκών…

Μια ιστορία που μας θυμίζει την πρόσφατη περιπέτεια ενός άλλου ταλαιπωρημένου κλάδου. Αυτού των εργαζομένων της δημόσιας υγείας κατά την περίοδο του lockdown.

Για όσο καιρό οι εργαζόμενοι έβγαζαν το φίδι από την τρύπα και δούλευαν διπλοβάρδιες για να καλύψουν τα κενά που είχαν αφήσει στο σακατεμένο σύστημα υγείας όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, αντιμετωπίζονταν από την παρούσα κυβέρνηση με μηνύματα συμπαράστασης και χειροκροτητές μπαλκονιών. Μόλις τόλμησαν οι εργαζόμενοι να ψελλίσουν αιτήματα για βελτίωση των εργασιακών τους συνθηκών και ενίσχυση των υποδομών – ως δια μαγείας – οι χειροκροτητές «μεταμορφώθηκαν» σε μαινόμενους αστυνομικούς με γκλόμπ  και τα μηνύματα συμπαράστασης απέκτησαν μυρωδιά δακρυγόνου.

Ήρωες για όσο διάστημα έμενε επάνω τους στραμμένος ο προβολέας της κυβερνητικής προπαγάνδας, γιατί έτσι βόλευε το τότε κυρίαρχο αφήγημα. Μετά έγιναν ανεπιθύμητοι, μέχρι να χρειαστούν και πάλι οι υπηρεσίες τους σε ευρεία κλίμακα, οπότε θα πάρουν και πάλι φωτιά τα μπαλκόνια.

Αλλά έχουμε κι άλλα.

Ποιος πολίτης άκουσε για την δωρεάν προσφορά παγουριού σε κάθε μαθητή και δεν ένιωσε εθνικά υπερήφανος για αυτόν τον τόσο πετυχημένο στρατηγικό σχεδιασμό του Υπουργείου Παιδείας;

Τι καταπληκτική σύλληψη ήταν αυτή; Τι ρουά – ματ στον Κορονοϊό ήταν αυτό;

Ο κόσμος απορεί πραγματικά, πως δεν το σκεφτήκαμε αυτό το μέτρο τόσους μήνες! Πως δεν το εφαρμόσαμε και σε άλλους τομείς!

Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωνε προς τα έξω με κάθε μεγαλοπρέπεια: «ελάτε στην Ελλάδα, η χώρα είναι πλέον ανοιχτή» και άνοιγε διάπλατα τα σύνορα για κορονοτουρισμό, έπρεπε να φροντίσει από τότε να δώσει ένα δωρεάν παγουρίνο σε κάθε τουρίστα!

Μπορεί έτσι να αποφεύγαμε και αυτήν την διαφαινόμενη έκρηξη κρουσμάτων, για την οποία ο κύριος Χαρδαλιάς ισχυρίζεται ότι είναι λόγω «εγχώριας μεταδοτικότητας» και δεν παίζουν κανένα σημαντικό ρόλο τα δυόμιση εκατομμύρια τουριστών που έχουν περάσει τα ελληνικά σύνορα…

Και σε τι θα βοηθήσει το παγούρι στα σχολεία; Μα είναι απλό! Στο να μην υπάρχουν συνωστισμοί στις βρύσες. Ιδιοφυές!

Και από πού θα γεμίζουν τα παγούρια τους τα παιδάκια όταν αδειάζουν; Από το αυτόματο πότισμα; Ή θα περιμένουν να βρέξει;

Είναι να γελάει κανείς ή να κλαίει με αυτά που ακούμε;

Ας πάμε όμως και στις δηλώσεις του κυρίου Πέτσα:

«…δεν πρέπει να τιμωρείται το παιδί για την ανευθυνότητα ενός γονέα… το βασικό ζήτημα είναι να πειστούν οι γονείς και οι μαθητές, ιδίως μεγαλύτερης ηλικίας, ότι είναι για την υγεία τους η χρήση της μάσκας… αν δεν φορά κάποιος μάσκα, δεν μπορεί να θέτει σε κίνδυνο τους υπόλοιπους συμμαθητές του στην τάξη. Το πλέγμα των μέτρων για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων -που φυσικά θα υπάρχει- θα ανακοινωθεί τις επόμενες ημέρες».

Από την μία ο κύριος Πέτσας μας λέει φόρα – παρτίδα πως δεν πρέπει να τιμωρείται το παιδί, αλλά ο γονέας του. Από την άλλη μας λέει πως ετοιμάζεται πλέγμα (!) μέτρων για την αντιμετώπιση περιπτώσεων μαθητών που δεν φορούν μάσκα.

Πρώτα ορίζουν εισαγγελικές παρεμβάσεις για τις διαδικτυακές ομάδες όσων γονέων αγωνιούν βυθισμένοι μέσα στην προχειρότητα και το μπάχαλο που έχει δημιουργήσει η κυβερνητική πολιτική. Μετά επιστρατεύουν μια ενημέρωση γονέων που κινείται σε επίπεδα ποιότητας «παγουρίνο». Αδιαφορούν ακόμα και για την σύσταση του ΠΟΥ, να μην χρησιμοποιούνται μάσκες από παιδιά κάτω των 12 ετών.

Τι ακριβώς μέτρα ετοιμάζει ο κύριος Πέτσας και η παρέα του; Τι κυρώσεις θα έχουν οι γονείς, τους οποίους ο κυβερνητικός σχεδιασμός τους έχει αφήσει εντελώς ξεκρέμαστους; Βαριά πρόστιμα; Δικογραφίες; Έχουν σκεφτεί σοβαρά τι σημαίνει αυτό; Έχουν καταλάβει τι πάνε να κάνουν;

Θέλουν να μετατρέψουν τα σχολεία σε «στρατόπεδα» απολυταρχισμού;

Με τι «πλέγμα μέτρων» σκοπεύει ο κύριος Πέτσας και η παρέα του να περιζώσει τη μαθητιώσα νεολαία;

Αφού φαίνεται πως τρέφουν μια κάποια συμπάθεια για… παλαιάς κοπής νόμους, μήπως θα «επινοήσουν» και καμιά παραλλαγή του νόμου 4000 περί τεντιμποϊσμού;

«Είμεθα τεντυ – μπόυς διότι δεν φορούσαμε την μάσκα μας;»

Αυτά έχει να παρουσιάσει η κυβέρνηση της «Αριστείας»; Σε όλα αυτά μας οδηγεί ο «νέος Μωυσής» Κυριάκος Μητσοτάκης; Αυτή είναι η «γη της επαγγελίας» του;

Αν είναι όντως αυτή, τύφλα να ‘χει ο Φαραώ…

Πηγή:

https://www.sportime.gr/apopseis/pedia-kivernitikos-schediasmos-epipedou-pagourino/

Πώς θα αντέξουν τα μικρά παιδάκια;; Κύπριος υπουργός κατεβάζει την μάσκα: «Θα έβγαινε η ψυχή μου»!!!

Viral έγινε ο κύπριος Υπουργός Εσωτερικών κατά την διάρκεια της χθεσινής Διάσκεψης στο Προεδρικό όπου έδωσε απαντήσεις για τα δημοσιεύματα του Al Jazeera.

Ο Νίκος Νουρής δεν άντεξε τη μάσκα και αναγκάστηκε να την βγάλει αφού όπως… ομολόγησε «θα έφκαινε η ψυσιή του».

Πηγή:

https://www.makeleio.gr/επικαιροτητα/Πώς-θα-αντέξουν-τα-μικρά-παιδάκια-Κύπρ/